zondag 25 september 2016

maandagbunnie

lou,
alwéér een nieve stagiaire in het oud badhuis

prent vd week

(c) jeroen baeken
op open ateliers daarstraks

agenda dees week


ten donderdag:"ik ben bly als het regent," in de cultuurloft, gent

te vrydag:"ik ben bly als het regent," in cc wilryk


state of being


vannacht, tegen myn eigenste verwachtingen in, mooi vyf uurs aan een stuk plotseling zitten doorwroeten op het storyboard voor die musical voor guido. dat stuk is pas voor 2018, maar de casting moet dit jaar nog gebeuren, vandaar. na het sporadische gepruts van de voorbye maanden, nu ineens een fontein van inzicht, wat zeker heeft te maken met het gegeven, dat ik guido's muziek inmiddels keihard bestudeerd heb... wat dacht je van geniale liedjes als "half zo mooi," of zoals "door achterdocht verdoofd"? heb je daar al wel 'ns naar geluisterd?
    voorts ben ik bedroefd; want iemand van myn fans (maar: ik mag dit woord niet gebruiken; myn "fans" worden altyd vrienden van me), iemand van myn fans, nancy delahaye uit grobbendonk, die gaat de aanstaande vrydag myn twee konyntjes komen weghalen... daarstraks, toen ik nief stro in hun kot aan het leggen was, kwamen ze daartydens nog in het kot gesprongen, dat doen ze anders nooit... en, alsof het cliché niet zonder kan: ook daartydens klonken wéér die kerk-klokken; ik weet niet of ik deze buitenaardse, rustgevende bezigheid, dat hooi en die dierenliefde, zomaar ga kunnen afzweren. die diertjes zyn eigenlyk een zeer oude jongetjesdroom van me...
    anyway... niemand heeft er een snars begrip voor... zelfs els crawls zegt:"zyn die konynen nu onderhand weg?" zelfs myn moeder... zelfs myn eigen kinderen... alleen myn broêr serge zei:"ik snap dat," maar daarop zegt luv dan:"hy heeft zyn eigen konyn ook weggedaan." ja maar die heeft vyf katten snappie.
    anyway, de trein dendert voort...

waar was je te zondag

opnief "het oud badhuis leeft".

hugo dams, "den turnleraar", is op zyn manier eigenlyk totaal iggy pop...

de familie vissers, komt ook quasi dagelyks op deze blog langs...

lady angelina pakt haar boeltje...

katja loef, ditmaal als masseuse (deed goed)
en de verkwikkelyke steven van gool...

bambi was een bofkont - verbeterde editie

om luid en duidelyk voor te lezen 
voor een persoon die by jou daar 
door de kamer loopt...










BAMBI WAS EEN BOFKONT


bambi was een bofkont -
maar ook een sloddervos.

byzonderlyk wanneer die van die sprongetjes presteerde
door het sprokkelbos.

"hopla," babbelde bambi dan,
en knabbelde brokkeltjes brocoli los,
wuft huppelend tussen de mussen,
z'n poten voorover over het lover.

soms sabbelend op een komkommer,
zo lag 'ie te lummelen liefst in de lommer.

tot toch plots, vanop een rots,
iemand "stop" uitriep -

"wie is dit," bibberde bambi bang,
dit bibberen wel in bedwang.

"niemand," sprak strak iemand.

was dat de papa van bambi?
of anders de mama misschien?

neen, kijk daar: blykbaar belemmerde
de best wel balorig geboren dumbo
dit hobbelige bospad wat.

dumbo, de rambo van het bamboebos;
het eenmans-baritontrombone-, fluit- en bugel-blaasorkest;
een stuntelende blunder dus nog op z'n àllerbest.

doch bovenal van bambi de bompa.
ja: dumbo was de bompa van bambi,
namelyk door adoptie.

"hey, bimbo," bulderde die behoorlijk betoeterde bompa dumbo,
met bimbo bambi bedoelend -

die, klaarblykelyk, byna belachelyk ogenblikkelyk
begon te blikkeren en blozen als een te dik dicht blik abrikozen.

want bambi, die was van bompa bang.
bambi was van bompa bang.

soms pakte bompa, z'n balzak bepotelend,
bambi z'n natte pampers af,
die dumpend op de dompige dubbelmatras.

en daarop dompelde bompa bambi soms in de zompige pompbak onder,
dat zo zonderling onder z'n zombie-achtig losgelodderde superslurf
blond opborrelende blubberbubbelbad -

daar broddelde d'r wat,
in die braggel.

grabbelend door z'n bleke billen,
belebberde bompa bambi z'n beide ballen
tot die blonken tot bloedens toe,

en daarop pakte bompa dumbo bimbo bambi pompend in de poep,
roepende - met de bluts en de buil, en de botte byl:

"bambi is een bofkont,
een bofkont!
een professioneel zitvlak - en toch zonder vakbond."

"ach, stap het af," blafte bambi bompa dapper af,
meer van binnen puffend dan van buiten bluffend.

doch mompelend strompelde, op z'n verklonterde klompen,
die mottig verschrompelde bompa
reeds gerichter dichterby.

dus bambi begon, tot slot,
want dit ging vlot;

bambi begon, onderwyl die duffe dumbo
z'n banjo ook betokkelen kon,
van die vlug vunzig pruttelende plumpudding te pompen,
bovenop die bombastisch gebochelde bompa z'n te platte plastron.

die laf afgezabberde lapzwans
van een te straf afgeraffelde slampamper
z'n als een te plotsklaps kapotgeknabbelde gasballon
gans afgebladderd
want spastisch belabberd rap slap zwabberend stuk flut bombardon.

zo gaf die bompa bambi op z'n donder.
en dan bleek, als de bliksem,
die arme bambi ribbedebie. 








-end


afterLink

zondagbunnie

micha marah
blyft er haar leven lang aldoor even mooi uitzien

prent vd week

(c) styn thomas
ook live in het oud badhuis vandaag

agenda

vanmiddag, te zondag, vanaf 14u, tot 17u:"het badhuis leeft!!..."
subliem entertainment, én gratis massage, gratis pizza, en zeer veel anders erg moois...

actua

exit heylen...


wat jammer nu, voor my was 'ie wel goed...

oproep

steven nauws vraagt zich af wie deze man is, naar zyn oordeel een lookalike van steven vangool.

wie hem kan helpen, krygt een prys van hem...

wat deed je te zaterdag

"het badhuis leeft"


tussen de bedryven door ben ik ermeê bezig, te experimenteren met achtergrond projecties dat als decorum de ganse achterwand vult.

is absoluut géén nieuwigheid - maar wél voor myzelf; en denk er nu aan, dit idee over te hevelen naar myn zaalshow rond victor glorieux...

nà de show in het badhuis, had ik gelukkig nog nét voldoende tyd, myn kinderen meê in bed te leggen...

daarna show-time in café bahnhof in park oost...

try-out van myn nieve materiaal... ging erg goed... iemand kwam zeggen:"bambi was het bofkont is nog beter dan het miss piggie-gedicht".  -oef!!...

aan de uitgang van het bahnhof... schitterend...

-end

luv bleek tot middernacht wakker gebleven,
speciaal om nog een flevering van "the affair" te kunnen zien.

de meest rudimentaire editie indenkbaar van, in principe, hàt àllermeest uitgesleten roman-thema aller-aller-tyden; de overspelige partner...

zaterdag 24 september 2016

zaterdagbunnie

gwen feyt

prent vd week



















(c) erik rikmans,
wel shabby gephotografeerd...

agenda dees weekend














te zaterdag en te zondag: het badhuis leeft!, van 14u tot 17u in het oud badhuis, antwerpen;
-gratis pizza
-massage
-tarot-kaart-lezing
-mischa marah
-johan petit (als hy niet nog ziek is)
-geert bries
-dirk schellekens
-veston
-lady angelina
-den turnleraar
-dominique osier
-an helena kenis
-manu fratteur
-foozen
-indira
-tonie hond


te zaterdag om halfnegen savonds:
vitalski live poëzie,
bar bahnhof, park oost, antwerpen

de voorbye zonnige vrydag

wat een ongekende verrassing: zomaar plotseling op een tof terras op klapdorp - met m'n eigen vriendin, én met gwen en eric!!

we tekenden hier present, omdat eric somers, also known as eric rikmans, hier een prachtige expositie heeft;

opening morgen (zaterdag) - allen daarheen!!...

adres = klapdorp 35... naam van de galery = "haken en ogen"...

een van de fynste dingen die er bestaan; met mollie naar de stadsbibliotheek, daar twintig boeken met haar gaan uitlenen en de oudere terugbrengen...

nadien op haar eigen verzoek een terrasje, da's ook nief...

peter kluppels en rita de pita in de vigeo of hoe exact heet die toffe koffie-bar alweêr, op het de coninckplein...

laat savonds nog naar myn vader en moeder,
vragende of myn vader
een paar cd's voor me kon kopiëren
die ik morgen
op dat poëzie-optreden nodig heb...

iedere dag een sonnet














PASTORALE

een zeer zachte bries draagt de klokken van de sint-eligiuskerk
haast onmerkbaar tot in de schemerryke tuin waar ik werk.
aan een zoveelste bedding van sprakeloos stro, en zonder wrok,
zo dien ik als een misdienaar dit oneindige konynenhok.

met een zingend hart veeg ik, als op vacantie een vrye klerk,
jullie eerlyke, droge keutels uit de zyden van dit perk.
en sla ik daarna, gestreng, tegen de grond met myn stok,
dan rennen jullie erkentelyk vlug naar binnen voor een slok.

vaak kwam ik hier ook uitgeput in 't midden van de nacht,
en vond ik in het duister toch vanzelf die stille kracht.

benyden doe ik, zelfs met maar één schaap, een goeie herder.
hoe moet ik, vanaf volgende week, totààl zonder jullie verder?

in myn dromen zal ik rond dit paradys een tuinhek laten bouwen.
doordat ik jullie beiden zou wensen by te houden.

-end


vrijdag 23 september 2016

vrydagbunnie

enkel de zaterdag komt an helena kenis ook spelen in Het Oud Badhuis, in de namiddag

prent vd week

(c) srg







de brusselse horeca na de terreur-aanslagen...

state of being, 23 september 2016



vandaag by toneelgroep veredeling in vosselaar, letterlyk aan de voet van de konynenberg, aan de belichting begonnen. ik zie wel wanneer een lamp zyn werk doet of niet, maar dit telkens op voorhand reeds inschatten, daar mankeer ik de know-how voor; dus is het een beetje stressen... je zou zeggen: hou het dan in ieder geval zo eenvoudig mogelyk - ja, maar die eenvoud vinden, is dus ook geen makkie.
    het toeval wilde dat ik overdag naar het oud badhuis was overgefloten: opniéf om aan de belichting te werken, meerbepaald de verhoudingen lampen-versus-projectie. tydens de muziekjes komend weekend, gaan we op de gigantisch grote muur achter het podium filmpjes projecteren van wassende stranden, vuurwerk en wegen-verkeer... omdat het zo enorm groot is, is het heel erg mooi. maar de vraag is of onze gasten er niet in gaan verdwynen. "ga eens daar staan... meer naar links... noël, kan je daar nu eens dat witte zy-licht op schynen? dat witte... neen, je doet de gele, ik bedoel die witte lichten meer van voren..."
    bovendien is besloten om van het weekend in het oud badhuis aan iedereen in de zaal gratis pizza's uit te delen.
    tot één uur smiddags geslapen.
    gegeten wat wordt genoemd "kinnekes-spaghetti", dwz kinder-spaghetti, dwz met ultra-weinig ingrediënten...
    nu inmiddels, hier in de machine-kamer, is, eens kyken - -  het is halftwee snachts ... en heb ik nog papierwerk... m'n boekhouder vraagt my om de betalings-attesten van 2015, die aan "child-focus" en die aan green peace - maar da's belachelyk, want dat gaat tezamen over misschien nét honderd euro...
    in de auto daarstraks geluisterd naar "plaisirs d'amour," de derde cd van guido belcanto, uit 1992. een zeer klein-burgerlyk inzicht kwam onderwyl tot my: deze elpee is té goed. om succes te hebben, moet je érg goed zyn; maar je mag niet té goed zyn. het geleek me dan ook typisch iets voor het begin der jaren negentig, voor iets dat inmiddels àchter hem ligt. maar het is dus zyn beste plaat, iedere millimeter ervan is museaal.



-end


afterLink

woensdag 21 september 2016

donderdagbunnie

cloé, myn rechterhand in het oud badhuis

prent vd week


state of being, 21 september 2015




ik merk, lezers, dat ik in deze "state of beings", waarin ik myn dagen poog te beschryven, vaak steken blyf in de ochtenden, en soms ook nog de voormiddagen; dat ik er, m.a.w., zeer uitgebreid op inga hoe en waarom ik wakker word - maar dat het daarna dan vaak uitdooft, zonder het verdere verloop van den dag; evenwel: dat is juist zeer goed zo; de toekomst is aan onze jeugd, ik ben schuw voor namiddagen...
    vandaag werd mollie iets vroeger wakker dan luv, wat voor my persoonlyk zeggen wil: korvee, dwz tezamen met mollie meê opstaan - op zich wel gezellig ook, we hebben dan goeie conversaties.
    na een kwartiertje kwam de vrouw des huizes het toch wél overnemen, dus mocht ik terug onder de wol; inmiddels echter, was myn poëtische arbeid my in de kop geschoten, weêr druk aan het voortploeteren zynde aan het zogenaamde stunt-gedicht "bambi was een bofkont"; eerst leek het my géén goed project, maar toen ik het voor het eerst live bracht, in de arena sporthall vorige week, scheen er toch een authentieke vonk uit over te slaan; maar: daardoor kon ik de slaap dus niet meer vatten, aldoor denkende:"die afgezabberde slampamper, of neen, beter is: die afgezabberde lapzwans, of anders tezamen dan: die afgezabberde lapzwans van een te botte slampamper... of: die rap slap zwabberende slampamper - neen, die lapzwans eerst en daarna pas slampamper..."
    tenslotte viel ik pas rond halfelf in slaap, afgepeigerd en zotgedraaid.
    met, overigens, een zeer vreemde zin in myn geest, een frase die met het gedicht niks had uit te staan, maar die my toén, by het in slaap sukkelen, vervulde met een schier onverklaarbare gelukzaligheid, de zin ging ongeveer zo:"de dennenhouten geur van een beloftevolle meubelwinkel."(enkel het woord "dennen" klopt niet meer, daar stond een ander woord van wel inderdaad twee lettergrepen...)
    zodoende kwam ik voor de rest van de dag slaap tekort, waardoor ik krom door het huis liep, en zonneschuw door de speeltuin hier achter de hoek bovendien.
    woensdagnamiddagen,- choke 'em!!...
    rocco james conan doet nu op woensdag de muziekschool, mollie bloem gaat rolschaatsen; ze hebben beiden hun oprechte passie gevonden, fantastisch zo...
    en vannacht weêr kei-veel huiswerk verzet, in de machine-kamer... ik lyk wel een echt copywriter, de laatste tyd...
    daarstraks friet gegeten, van de chinese frituur (alle antwerpse frituurs zyn inmiddels door chinezen overgenomen); maar dan toch tenminste met vleesvervangers in plaats van met bickie burgers. niet da ik nog aan het "kuren" ben, verre van, maar toch wél is het zo dat ik er nog 'n béétje op let (hoewel: ook een gehele stapel mellowcakes verorberd, nu net...)
    op advies van jos van den bergh veel aan het luisteren naar de langspeler "skeleton tree..." en natuurlyk ook aldoor alle cd's van guido belcanto, alle door mekaâr, "voor myn werk"; ik heb ze nu eindelyk alle veertien... ook byvoorbeeld "zeerover zonder boot," die je echt nérgens meer kan vinden...
    

-end


afterLink

in het wilde jaar 1977 speelde wigbert, voor wie ik vandaag weêr aan het copywriten ben geweest, ook aan déze draaischyf meê... dwz ik leer weêr één en ander by...

woensdagbunnie

lady angelina
komt ons dit weekend nog eens vervoegen
op "het badhuis leeft!!..."

prent vd week

(c) styn thomas (!!)

agenda

aanstaand weekend is het "het badhuis leeft" in het oud badhuis; dat wisten jullie al, maar sinds vandaag weten we dat katja loef daar de massage gaat doen, én dat stijn thomas daar gratis jouw portret zal tekenen!!...

de voorbye dinsdag

behoorlyk uitgebreid de gedreven liedjeszanger wigbert op bezoek gehad, wiens brochure-tekst ik ga uitschryven, voor zyn aanstaande theatertoer...

hy heeft zelf wel hits ook, maar het meest bekend is hy met "je t'attend" van axelle red - hy is de mooie gitaar die je daar hoort. ook voor jo lemaire etc...

toffe babbel... ook pluisje was bly (dwz die poes rechts achter...)

zeer opmerkelyk...

eêrgisteren tekende de rocco james conan opeens, voor de eerste keer in zyn leven, een manneke met armen voeten en benen en een gezichtje (zie:"prent van de week", maar dan morgen);

maar dit was nog raarder; hy kon al wel letters lezen, maar vandaag begon hy zomaar ineens woorden te schryven. hy zegt:"ik ga pia schryven," en dan schryft hy de juiste drie letters. daarna zegt hy:"wat moet ik nu schryven?" dan zeg je:"olifant," en dan moet je dat spellen - en dan schryft hy al die letters helemaal correct naast mekaâr neêr.

voor het goede verstaan, o bloggers: die jongen zit in de tweede kleuterklas.

(ik zeg dit niet om te stoefen want zelf heb ik hier nul verdienste aan.)









uitslagen van de vier quizvragen van vorige week

welke belgische muzikant is dit...



dit is tim van haemel

uitslag 2

welke belgische schryver is dit?


goed zo luv, dit is didi de paris

uitslag 3

welk stripfiguur is dit?

inderdaad heinz de kat

uitslag 4

wie is deze belgische acteur...


gespot door crawls en srg: inderdaad de jowan petit...















column streekkrant editie kempen (column nummer 154)

ACCIDENTEN


Eergisteren heb ik op die lange, slecht verlichte autoweg langs het Giels Bos een egel overhoop gereden. Daar kon ik écht niks aan doen, toen ik hem voorbij zag lopen, remde ik wel af, maar het was reeds te laat. Nu wil ik wel bidden voor het bestaan van zoiets als een dierenhemel, maar als dat doorgaat, is de kans groot dat er ook zoiets als een mensen-hel gaat bestaan - en dàn is de kans weer veel te groot, dat ik daar ooit zélf in terechtkom - niet voor eeuwig, maar toch zeker voor een stuk of honderd dagen.

Een tante van mij heeft wel eens een hert aangereden, da's nog erger. Dat gebeurde ergens op die 's nachts nog méér duistere wegen om en langs de bossen van Kasterlee. Uiteraard reed mijn tante zeer traag, dat gaat daar nu eenmaal niet anders, en bovendien stonden er ook wel overal van die driehoekige verkeersborden neergeplant, met daarop zo'n netjes uitgetekend, springend hert - Kempenaren denken dat dit bord wil zeggen:"Hier mode 'hert' rijen." Dat hert in kwestie stond doodstil overeind in het midden van de weg, maar mijn tante schrok zo erg, dat ze eerst per ongeluk naar haar ruitenwissers greep. Toen ze dan toch wél begon te remmen, bleef ze nog een flink eind voortschuiven op de natte herfstbladeren; dus claxoneerde ze bovendien, en zette ze haar grootlichten aan. Niks gekort: de gigantische, met een weelderig gewei getooide even-hoever belandde plat op zijn buik op de snuit van haar kleine Renault, die meteen perte total heette.

Zij kwam er nog goed vanaf, o lezers. Vele jaren geleden overkwam een liefdespaar in Retie een waarachtig drama - ik las erover in de mémoires van de heden ietwat verguisde, maar ooit zeer beroemde schrijver Hugo Raes. De man en de vrouw in kwestie, waren zonet met de wagen op reis vertrokken, maar belandden achteraan een vreemde vrachtwagen, nog voor ze de A21 hadden bereikt - de A21 zijnde de meest noordelijke snelweg van België, gevreesd voor zijn veelvuldige, plompe vrachtverkeer dat er richting het Rührgebied reist. Deze camion droeg een lading glazen platen bij zich. Eén van die platen was niet stevig genoeg vastgebonden, en gleed plotsklaps van de rest van de stapel af; het lijkt bijna ongeloofwaardig, maar het moet echt zijn gebeurd: man en vrouw werden door die glazen plaat onthoofd, gelukkig gelijktijdig, zodat de éne dit niet, eerst, had moeten zien gebeuren bij de andere. Maar dat is een magere troost.


Kortom: gij, Kempenaar, die erom bekend staat zo gaarne de auto te nemen, zelfs om bij de bakker om de hoek een smos kaas te gaan halen; bedenk dat nooit iémand van al die vele, verongelukte pechvogels, toen hij achter het stuur kroop, ervoor koos om zo'n accident mee te maken. Blijf daarom zoveel mogelijk binnen - zelfs in uw hof is het gevaarlijk, met al die kruisboog- en boogschietclubs van tegenwoordig. Schopenhauer zei het al: het geluk nastreven, is ondoenbaar - maar wél kan je zo hard mogelijk proberen, het ongeluk te vermijden...

column streekkrant editie antwerpen (eveneens nummer 154)



PIEPENDE BANDEN

Op de boerenbuiten hoor je permanent wel ergens een hond blaffen, in dorpen word je geplaagd door honderd-en-één versies van Beethovens Für Elise op de ijscokar. Dus het is overal wat. Maar in de stad is de optelsom van soorten herrie, kabaal en lawaai natuurlijk kampioen. Van sommige geluiden ga je houden. Zo hoor ik vanuit mijn slaapkamer eigenlijk tamelijk graag de goederentreinen voorbij denderen op Spoor Noord, zelfs als dit soms erg vààk gebeurt. Die treinen zetten aan het dromen - zoals Herman Brood zaliger het well eens zong:"Er gaat een treintje naar Dromenland / Achter het stuur zit een olifant." Over dat soort naïviteiten gesproken, nog een soort van herrie dat ik graag aanhoor, zelfs al kunnen die ook wel eens overdrijven, is het geroep en getier van spelende kinderen in de straat. Ook nu komt er een gedicht in mij op, het puntdicht "Herfst" van Lucebert:"Kinderen buiten / verminken de stilte. / O beminnelijk litteken." Alleen als het te laat wordt, draait mijn hart om. Dat is iets dat je in Antwerpen té vaak ziet: snotaapjes van zes jaar die om één uur 's nachts nog steeds lopen te voetballen en knikkeren, zelfs op weekdagen. Een regelrechte vorm van kindermishandeling!

Een nieuw opgekomen genre van straatlawaai waar ieder normààl mens zich alleen maar aan kan doodergeren, is dat gepiep en gescheur van autobanden, van wagens die met opzet zeer snel optrekken, of die moedwillig te scherpe bochten nemen. Iiiii--iiiii-uuuuttt!!… De Dukes of Hazzard, maar dan in het echt. Effectief is dit een soort van akoestisch vandalisme dat zich pas de laatste drie, vier jaar zo overdréven frequent voordoet, in de Seefhoek gaat er in ieder geval geen nacht meer voorbij zonder. Bij een bepaald soort volk is dit imbeciele rijgedrag ronduit in de mode. Wat die sukkels niet begrijpen, is dat ze zich in waarheid fenomenaal belachelijk maken. Ze maken zich wijs dat ze stoer zijn, dat ze avontuurlijke, handig sjezende sportbinken zijn, van wie iedereen opkijkt, maar iedereen vindt juist het tegendeel. Ten eerste verneuken die kinderachtige paljassen niet alleen het wegdek (dat zullen ze wel juist "leuk" vinden), maar méér nog ruïneren ze hun éigen autobanden. Hoe dom kan je zijn? Hoe erg mateloos gefrustreerd moet je wel niet zijn, als je het dààrvan moet hebben? Hoe geestelijk armoedig, en hoe seksueel achterstallig en kleuter-achtig dom? Echte stoere binken rijden juist bijzonder kalm - ze hebben wel wat anders aan hun kop!


Dat gescheur en gepiep zo in het midden van de nacht is vooral heel erg voor onze onschuldige kindjes. Die proberen rustig te slapen en dromen van een argeloos Nijntje - maar door de nachtlucht, langs het raam, desnoods door de muren heen, dringt het botte geweld zich in hun bewustzijn naar binnen. Om die reden, lezers, zouden die nep-chauffeurs met een verpletterende gestrengheid moeten worden aangepakt - rijbewijs afnemen, voor àltijd, en zeker ook een tijdje de gevangenis in. Maar: zelfs een minste bekeuring in deze, heb ik nog nooit weten gebeuren. Is het misschien zelfs legaal?

-end

"the affair", een netflix original, is op het moment ook tof, precies, al kunnen we nog niet oordelen...



het is weêral wat geweest;
-narcos
-stranger things
-en de serie daarvoor herinner ik me zelfs al niet meer; dat is juist het erge...

Er is een fout opgetreden in dit gadget