donderdag 23 februari 2017

donderdagbunnie

parlé texas

woensdag 22 februari 2017

prent vd week


agenda

te vrydag, live in m-theater, mechelen: victor glorieux

onderschat / overschat

overschat: lineaire hypotheek

onderschat: de invloed van voedsel op de hersenen

naar waarde geschat: het belang van inspiratie

state of being, 23 februari 2017

waarin vitalski feitelyk tamelyk emotioneel doet...

zeer goed dat ik nu al een paar dagen lang voor niks de straat ben op gemoeten, ik benyd myzelf erom, en zal erom treuren wanneer dat weêr voorby is, binnenkort. doch tegelyk, mede door de schuld van die onophoudelyke druilregen, regeert hier net zo lief een soort van tunnel-gevoel. tevéél politieke actualiteit (smorgens de krant, smiddags de radio, savonds het journaal, terzake, de afspraak), en ook aldoor over maar één ding, al die klootzakken die ons geld afpakken; voorts schryf ik nu wel aan twee theater-voorstellingen door mekaâr, maar op zich is dat, mag gezegd, nu ook niet echt iets wereldschokkends, dwz dit heb ik precies ooit al wel 'ns eêr gedaan, opschryven en drillen, ysberend door de machine-kamer (gelukkig wél met steengoeie resultaten); snamiddags en savonds is er de drainage door de kinderen, wel tegelyk het mooiste licht van de dag; en daar allemaal tussendoor, tenslotte, met oog op die ene lezing in permeke midden april, die oneindige, onderweg lectuur betreffende leven en werk van prince; die studie komt my m'n oren, m'n neus en m'n hol uit, alledrie tegelyk - doch één keer om het halfuur lees ik toch wél nog iets dat ik nog niét wist, en dat is dan telkens een soort elektroshock.
    ik zou uitroepen, van op het dak:"ik moet eruit! ik moet eruit!" - ware het niet dat ik ondertussen veel beter weet: àltyd wanneer je buiten bent, is het een acuut halsreiken naar binnen terug.
    doch routine bites hard.
    een vreemd beeld: de kinderen die, van lieverleê, gaan buitenspelen in de regen. fantastisch hoezeer dat hondenweêr hen ofwel geen zak kan schelen, wanneer ze gaan schommelen of gaan schuppen in de tuin, ofwel er zelfs erg bly van worden, fietsend door de straat, hun fietsen opzy werpend: om in de diepe plassen te gaan springen!
    verweile doch...
     

de ideale schoonzoon - work in progress





schetsen,
hier niet om te worden gelezen,
maar slechts als aanduiding om te zeggen, "ik ben ermeê bezig"...





het is zaterdagavond.
saturdaynight.
herman brood.
de jeugd doorkruist de grootstad op zijn zelf bijverdiende brommerkes
de jeugd laat zich ontmaagd worden op de zolder van een zelfgemaakte discotheek
waagt zich hier en daar aan lesbische experimenten
experimenteert met drugs
sommige jongeren moeten zelfs naar afkcikcentrum
enfin, de jeugd is z’n eigen aan het amuseren.

zaterdagavond.

en zelf
zit ik
naast mijn vriendin in haren bruine leren zetel
met een zakje chips dat al zes weken open is 
televies te zien
een aflevering van terzake, eigenlijk een aflevering van veertig jaar geleden maar
die politieke actualiteit is al veertig jaar hetzelfde
dus das nu op zich ni zo heel erg

maar wel besef ik tegen m’n eigen:
als ik nu vandemiddag is voor éne keer toch is had doorgedrukt,
als ik is, voor ene keer, ni zo laf en zo angstvallig en schrikachtig
en zo schichtig en zo timide was geweest,
en ik was toch wél naar die nancy vanbelle geweest, in de kernenergiestraat van de middag,
dan was naar alle waarschijnlijkheid
heel mijn leven
helemaal anders geweest

dan zat ik nu bij die Nancy Scheltjes - - -
in de zetel - - -
naar den televies te zien - das toch een ander verhaal!

en dan, lap, om kwart na elf savonds
daar kunde uw klok op vastleggen
das bijna een ritueel aan het worre:
onze jongste, de rocco james conan is naar beneên gekomen,
onder enen arm een slaapkussen,
onder een anderen arm een doos corn flakes, - die hem altij mee naar boven mag nemen.

“pa-paaaaa?...”-
ik denk bij m’n eigen waarom papa! waarom ni mama! we zitten hier met twee!
wa heb ik verkeerd gedaan in mijn leven, dak kik dees allemaal moet meemaken!
“papa er zit een monster onder het bed!”
ik zeg een monster onder uw bed, da kàn ni,
da monster da zit hier vlak naast mij hier in de zetel!
en das erg, maar daar kunde niks tegen doen!
als ge da doodslaat zijde gij de slechterik!
zo'n kind moete echt àlles uitleggen...

allez zegt m’n vriendin ga voor alle zekerheid toch maar is efkens zien --
voor alle zekerheid toch maar is efkens gaan zien --
wa bedoelt die,
precies of ge weet maar nooit,-
ik krijg al schrik!...

trouwens op den trap
krijg kik écht al schrik;
want wa moet kik verzinnen als daar nu subiet écht
een objectief waarneembaar monster onder die z’ne matras ligt -
de police bellen?

hallo eh met don vitalski, van de august sniedersstraat 55 in antwerpen,
om te zeggen - neen, van de middag heb ik die al twee keren gebeld omdat 
den buurman van schuins-over voor ons garagepoort stond -
nee deze keer is het
bij onze jongste, de rocco james conan, zit er precies, maar ik weet het ni helemààl zeker,
een monster onder die z'n bed - denken jullie
dat de flikken voor zoiet langskomen??

trouwens als die daar wél voor langskomen,
tegen dat die flikken hier aankomen
is da monster ondertussen natuurlijk al lang helemaal ergens anders naartoe -

eh zo'n monster Blijft ni onder het bed liggen, das is just het erge,
als da wél bleef liggen waardat da lag, dan Zou ik de flikken zelfs ni bellen,
want dan was er geen probleem.

- hoewel, da zeggen die flikken tegenwoordig ook:
vitalski, wij worden da stillekes aan beu
da gij ons altijd alleen maar als er problemen zijn!

ik kom in de rocco z’n kamer binnen,
- da ligt daar allemaal weer ongelooflijk hard overhoop,
een kruising tussen een tsunami, een aardbeving, een meteorietinslag
en een neucliaire waterstofbom -
das wel altijd zo -
vooràl juist als ge daar vanmiddag nog aan het opruimen zijt gewees;t

dus met veel tegenzin, met m’n zere rug, buig kik mij onder die z’n beddeke;
nu, wa zien ik?,-
das lastig om te moeten vertellen
maar - tot mijn totale verbijstering,
wie schetst mijn verbijstering,
ik zal ze zelf schetsen, zo, kkkghhhhh!!!!
zien ik onder die z’n bed
écht
een monster zo op z’n hurken zitten -

eerst weet ik da ni helemaal zeker,
tis redelijk donker,
is misschien een sok is dat al vier jaar nimmer is gewassen,
of is da misschien een lege doos cornflakes is met twee ogen in -
maar dan hoor ik da zo zelfs asemen
hhhhhhhhhhhh
zo in mijn richting, hhhhhh -

precies ons grootvader indertijd...
wij dachten dat die aan het doodgaan was,
maar die was dus aan het masturberen terwijl wij dr allemaal rond stonden...
wij dachten die ga met z'n testament komen,
zo, hhhhhhhh

een supergrellig super objectief waarneembaar monster onder die zn bed -
maar ja wat moet ik doen?
als ik nu panikeer,
as ik nu begin te krijsen gelijk as in een horrorfilm,
dan gaat da manneke hier natuurlijk helemààl ni meer kunnen slapen

he, voor dien ene keer da ik met m’n vriendin is een romantisch avondje alleen zit
samen zo romantisch zitten zien naar ene interview met siegfried bracke;
zonder dat den eddie ronnie d’r moet bijzitten met z'ne commentaar -

dus:
ik hou m’n eigen kalm.
als vader
moogde uw eigen nooit laten kennen.

ik zeg voilà ziedet m’n jongen (beverig) monster bestaan helemaal ni...
ga maar vlug terug in uw bedje liggen he?...

ik voel m’n eigen daar wel wa schuldig bij...
maar ja, wete...
als da nu nog een klein monster had geweest,
dan had ik da wel aangepakt, waarom ni -
maar dees, zonder overdrijven,
da zag er echt wel een overdreven groot, grellig, afgrijselijk beest uit,
dus daar Kunde niks tegen beginnen...

kzeg allez m'ne jonge, ga maar vlug terug in uw bedje liggen -
doe wel misschien alle zekerheid uw armen onder de dekens.


ik geef die nog een kus,
ik hou die nog is ene keer heel goe vast
om daar afscheid van te nemen -

papaaaa
ik denk waarom zegt die altijd papa waarom nooit is ene keer mama

papa mag ik dan wel het lampke aan laten
ik zeg das goed jongen, laat da lampje maar branden;
- hoewel, ik kom zo terug, ik zeg:
misschien is da toch wel veiliger
als het licht uitdoe eigenlijk…

ik kom beneden.
en, slaap hem?
kzeg of hem slaapt da weet ik ni maar eh
in ieder geval,

veel last zullen we van da manneke voorlopig ni meer hebben...

(6 minuten)


-end


afterLink .

woensdagbunnie

terecht deze maand niet meêgespeeld in "de jammerklacht";

lut van nooten is zonet mammie geworden,
van een jongetje geheten bavo,
4,5 kilo, 54 centimeters

prent vd week

(c) matisse





mooi hé...

onderschat / overschat

overschat: het belang om ergens by te horen.

onderschat: max verstappen (zie photo)

naar waarde geschat: de pyn van een bevalling

alternatieve feiten


zelfmoord by dieren

dat lemmingen zich eigen massaal een ravyn in storten, is een fabeltje. wat niet wegneemt dat de disney studio's er toch beelden van hebben kunnen maken, voor hun oscar winnende documentaire geheten "witte wildernis"; de filmers gooiden zélf honderden en honderden lemmingen de dieperik in...

in schotland is er een zekere brug, "overtoun bridge" (zie tevens het youtube-filmpje hieronder); om een reden die men niet kan achterhalen, zyn er, sinds begin jaren zestig, reeds vele tientallen honden vrywillig van die brug afgesprongen, zich aldus van kant makende...

(bovenstaande suspense is jammer genoeg, om eerlyk te zyn, toch wél ontmaskerd; er bleken vlak onder die brug nerts huis te houden; alle honden die die brug afsprongen, waren , by naêr inzien, jachthonden met een scherpe neus...)

maar: er bestaat wel degelyk een mierensoort die zichzelf kan opblazen, dwz "opblazen" in de betekenis van exploderen. wanneer d'r gevaar dreigt dat de ganse mierennest zou kunnen treffen, brengen ze, om dat gevaar af te wenden, zichzelf tot ontploffing (google "exploding ants".)

ook honingbyen met een overdraagbare ziekte plegen soms zelfmoord, met name door hun eigen penis tot ontploffing te brengen. minder agressieve byen met een dergelyke ziekte, verwyderen zich eenvoudigweg van hun gemeenschap, teneinde dan net zo lief te zullen creperen. als kind heb ik thuis wel eens een documentaire gezien over een opgeleefde werkby die zich vrywillig een spinnenweb in wierp - maar daar heb ik later nooit iets over kunnen terugvinden...

japanse honingbyen plegen kamikaze (geen grap); als een byenkorf wordt geattackeerd door een horzel, wordt die horzel door een twintigtal byen omsingeld; die byen ontkoppelen dan, terwyl ze die horzel te lyf springen, hun eigenste vleugels, voor meer slagkracht.

depressieve beren in gevangenschap gaan er soms wel eens toe over, zichzelf tot in de dood uit te hongeren. depressieve dolfynen in gevangenschap kunnen gewoon voorgoed stoppen met ademhalen.





nog twee alternatieve feiten





het eeuwige leven

ter compensatie van al die nogal grywelyke dingen hierboven, deze volgende eigenaardigheid, dewelken-ik vanmiddag tegenkwam; de groenlandwalvis wordt gemakkelyk 210 jaar oud, da's al niet niks - maar: nou breekt myn klomp, er bestaat wel degelyk een diersoort op aarde, dat HET EEUWIGE LEVEN heeft; dat wil zeggen: een dier dat NOOIT DOODGAAT, namelyk de turritopsis nutricula, zynde een soort kwal, die zyn eigen lichaam aldoor INTEGRAAL regenereert; tot in de eeuwigheid!!...

bovendien planten die dieren zich voort; wetenschappers merken dan ook, dat er alsmaar méér van deze dieren in onze zeeën rondzwemmen...

-end









revisit myn column "het konyn van fukushima";

http://www.deburen.eu/nl/nieuws-opinie/detail/het-konijn-van-fukushima

afterLink

afterLink ..

dinsdag 21 februari 2017

dinsdagbunnie

binnen zes dagen doe ik een woonkamer-optreden by jirka depreter...

prent vd week

"a few moments before happiness"

state of being, 21 februari 2017

losse krabbels, uit myn notitieboekje;

voor de voorstelling "de ideale schoonzoon"; de verteller wil by wyze van statement zyn vriendin bedriegen, maar krygt het niet voor mekaâr; om iets anders buitensporigs te doen, besluit hy dan maar om een winkeldiefstal te plegen, in een grootwarenhuis, en liefst een product stelende dat hy totààl niet nodig heeft.

een column voor de streekkrant betreffende die postbus hier om de hoek: die postbus staat in een bepaald marginale buurt, en onlangs was er, door vandalen, de bodem van afgescheurd; ik ontdekte dit toen ik er twee belangryke brieven in wegstak - dewelke prompt op de grond belandden. inmiddels is die postbus weêr hersteld - maar volgens my durft nu niémand daar ooit van zyn leven nog zyn correspondentie in kwyt.

er zyn hier net voldoende postbussen - maar in integraal stuyvenberg en de seefhoek is er geen énkele bancontact!! overdag wendden halve legioenen buurtbewoners zich naar het stuyvenberg-ziekenhuis; om dààr dan geld af te halen of zelfs overschryvingen te regelen, aanschuivende tussen de patiënten in pyjama (ook hier ligt nog een streekkrant-columnpje...)

over de niet ongezonde maar wel verregaande achteloosheid van haar pa: de zus van luv, toen ze nog een tiener was, kwam eens thuis met een hanekam - - haar pa merkte die niet eens op. een uur of drie later begaf die zus zich naar haar slaapkamer - zonder dat iéts van die hanekam tot haar pa was doorgedrongen.
    (myn eigen pa was ook wel zo, toen we kinderen waren. als onze ma van huis was en alleen onze pa was wél nog thuis, dan wilde dat voor ons eigenlyk zeggen dat we net zo goed alléén thuis waren... dwz dat we vuurtje-stook en zo konden doen, alles dat we maar wilden...)

een paar namen uit myn schriftje, die ik hier nu tegenkomen; namen die mensen my in een gesprek hebben willen meêdelen, doch waar ik nu de betekenis niet meer van raden kan: camiel van breedam (wat zou dié mens my moeten kunnen schelen?), patrick doyle (dat is iemand die, volgens van bendeghem, bolstaat van "weetjes"; in een gesprek weet hy losjes te zeggen vanaf hoeveel kilometers op voorhand, van de zeehaven af, een olietanker moet beginnen afremmen...), steve wozniac (volgens myn broêr serge een veel groter brein dan steve jobs en bill gates tezamen.) ludwich eichrodt, een dichter die ik naar het schynt moet lezen...

en, eigenlyk, nog maar eens column-materiaal: tussen de grote hoeveelheden antwerpenaren die komen te zeggen dat hun fiets werd gestolen "nochtans had ik hem zeer goed op slot gelegd!!", is er vast een aanzienlyk aantal leugenaars, dat om velerlei huishoudelyke redenen niet eerlyk kàn zeggen dat ze die fiets in waarheid niét goed op slot hadden gelegd. (een herinnering: op een straatfeest aan het kerkplein; klaas janszoens, de violist van deus, komt by de frituur; hy zet zyn fiets tegen de gevel en wandelt in de enorm frituur naar binnen; ik zié het gebeuren hoe een dief er onmiddelyk met het vehikel vandoor fietst - ik kan er niks aan verhelpen, volstrekt aan de àndere kant van het plein staande, tussen rumoerige muziek van overal...)

hier in myn boekje staat ook genoteerd "vliegende eekhoorn", da's wel goed... en ook:"heilige drievunzigheid", maar da's maar niks. de "peter pan band" (het belpop-groepje waar, heel ooit, die man in speelde die nu , inmiddels, alle muziekjes schryft voor k3.) ook staat hier dat ik de film "calvaire" moet zien, doordat myn thriller daar aan doet denken... onder anderen volgens gert jochems...

"dit boek leest als een tram." da's een goeie joke van bert lezy. of nog een goeie, van reve:"ik heb jouw boek goed ontvangen. het is echt een meesterwerk! ik hoop het dan ook zo spoedig mogelyk te zullen lezen..."

doki.
i love kribbels...

-end


afterLink

pas op, dit is weêr een volstrekt NIEVE collage, door bert lezy...

hy heeft een nieve camera, goed zo...

over één beeld ben ik echt hééél tevreden, surf daarvoor meteen naar: 02:14

maandag 20 februari 2017

maandagbunnies

isabel daniels

lotte van gorp

deborah langman

prent vd week


agenda dees week

ten donderdag:"victor glorieux en de jammerklacht", live in het m-theater, mechelen.

alternatieve feiten

pamela anderson is reeds beroemd sinds haar geboorte, namelyk doordat zy officieel de eerste geborene was op de dag dat canada zyn honderdste verjaardag vierde, 1 juli 1967. in die hoedanigheid verscheen zy dus als baby reeds in alle nationale canadese media.

in neêrland zyn er al flink wat treinen die exclusief ryden op wind-energie. één enkele windmolen die één uur draait, kan één trein mooi 140 kilometers verder krygen.

de beste manier om een gegeven te onthouden, is dit gegeven meteen meêdelen aan een naaste. onbewust categoriseert jouw brein de dingen die je aan een ander vertelt als "belangryk".

uranus is net zo groot als drieënzestig keer de aarde.

vlak voordat hy stierf, rees thomas edison (zie: photo) plots toch weêr op uit zyn coma, deed zyn ogen terug open en fluisterde:"it is very beautiful overthere."

waar was je te zondag

een matinee gaan bywonen van "constance en mathilde", in de polyvalente zaal van stabroek...

samen met dave lenaerts en isabelle

de hardcore elcerlyckers, die me steeds goed gezind weten te maken;

an de vos, een vriend van dave, isabelle, lotte, deborah, bas en dave...

de geniale technicus renaat

en de actrice eva schramm, die in die mate een vriendin is van nele, dat nele de meter is van dier kind...

zondag-avond; myn pa en myn ma op bezoek...

de match eindigde wegens tydsgebrek onbeslecht...

zwart heeft één pion meer, maar de witte pionnen staan dichter aan de overkant.

maar de witte pionnen kunnen elkaâr niet verdedigen.

van uiterst belang: wit, dwz myn pa, is aan zet. ik geloof dat hy gewonnen is...

-end

"bates hotel"; aflevering vier van seizoen drie is toch een iets zwakkere aflevering...

afterLink

zondag 19 februari 2017

zondagbunnie

karolina maruszak

prent vd week















(c) srg

state of being, 19 februari 2017



die shakespeare-lezing de voorbye donderdag en meteen daarop dat dagje victor glorieux de voorbye vrydag, in het verre bree, hebben, naar ik nu bemerk, als een gevolg dat ik my vandaag, van smorgens tot savonds, nogal slapjes weet, niks aan te doen. letterlyk slappe spieren, en nul inspiratie... het duurden-ook lang vooraleêr ik er zelfs maar toe kwam om myn grys geverfde haren en myn bordeaux gelakte nagels weêr proper te schrobben; zodat ik bovendien in huis was gegyzeld - dwz: ik was er niet op voorzien om myn kop naar buiten te steken.
    met die lezing over prince in het vooruitzicht, in april, op prince' sterfdag, ben ik nu, overdag, in de driezit liggend onder een deken, al myn vele biografieën over die mens aan het doornemen... om de vier kilo bladzyden, kom ik toch telkens nog één detail tegen waarmeê ik nog niét bekend was... byvoorbeeld: toen zy nog tieners waren, werkte prince aldoor tezamen met zyn huisgenoot andré cymone... alleen prince versierde een platencontract; een tydlang wilde andré cymone hem wel bystaan in zyn carrière, om daarna zyn éigen weg te zullen gaan; de jonge prince, aldoor bang dat iemand uit zyn omgeving hem zou voorbysteken, zegt tegen andré cymone:"je hoeft niet weg te gaan, je kan in myn studio werken, aan je eigen projecten." aldus geschiedde; een paar weken later komt andré cymone weêr voort-arbeiden aan zyn eigen materiaal; doch - wat bleek er te zyn gebeurd? in zyn afwezigheid had prince al die opnames van cymone ondertussen zogezegd per ongeluk helemaal uitgewist...
    komt wel uit die op deze blog al vermelde biographie door alex hahn - een rancuneus geschrift, die man heeft dan ook, ooit, een proces tegen prince gevoerd - én dat proces gewonnen bovendien (prince had hem wettelyk willen verbieden om een fanzine rond zyn persoon uit te brengen...)
    er waren vriendjes van mollie en rocco op bezoek, dus flink wat herrie in huis - en toch: in het midden van die orkaan ben ik rond drie uur smiddags weêr in slaap gevallen, die boeken allemaal in myn hand en op myn buik...
    gegeten: spagetti carbonara.
    morgen: met een grote hoop vrienden naar myn thriller in stabroek gaan zien...
    

-end


zaterdag 18 februari 2017

afterLink .

een zéér goei snel overzichtje door bert lezy, van onze gig in sint-gillis-waas vorige week. zeker kyken, je zal vanzelf merken hoe drastisch onze voorstelling er nog op vooruit is gegaan...

zaterdagbunnies

morgane
parlé texas




toevallig ook martinus wolf in beeld...

prent vd week

prent vd week

waar was je te vrydag



victor glorieux live in cc bree (in januari sta ik daar nogmààls, maar dan met een sherlock-lezing...)

hier de maaltyd op voorhand... texas (dance), timpie (techniek), morgane (bas), vanbever (gitaar), wolf (klavier...)

de camion van martinus wolf, gezien vanuit de backstage...

-end


vrijdag 17 februari 2017

AfterLink

vrydagbunnie

anonieme bunnie in de permeke-bibliotheek

prent vd week


agenda

straks, vrydagavond, victor glorieux en de jammerklacht, live in cc bree

donderdag 16 februari 2017

wat was er nog gisteren

jowan petit kwam langs.
het schaken was byzaak,
hy heeft me vooral beziggehouden met een soort try-out
van zyn aanstaande toneel "een merel op een tak"

(met dat schaken ben ik natuurlyk wel gewonnen maar eigenlyk was hy groggie, doordat hy vlak tevoren nog helemaal aan het optreden was geweest, in aalst nog wel...)

waar was je ten donderdag

met albers en blondeel
in de permeke bibliotheek
voor ons shakespeare-event...



die lezingen lopen tof...
altyd een vol zaaltje...
hier prominent zichtbaar is myn pa...

de familie turpin
en tony hondt

-end


afterLink.

rocco james conan zeur-wenend (enkel geluid)

woensdag 15 februari 2017

donderdagbunnie

het rendier, charlotte nyssens,
dankzy wie ik nu al die lezingen kan doen...

prent vd week

Gerelateerde afbeelding

state of being, 15 februari 2017



ondergetekende gaat het vanavond erg kort houden.
    de gehele namiddag, woensdagnamiddag, op schok geweest met myn dochter... naar carolien wardenier, voor nieve haarverf, naar ava-papierwaren, voor een paarden-kalender, en naar het stadspark - om daar toevallig linda goldface tegen het lyf te lopen... zeer zonnig weêr, iedereen bly...
    myn broêr serge op bezoek gehad, die uitzoekt hoe ik myn telephoon zou kunnen gebruiken als afstandbediender voor m'n powerpoints...
    tien uur savonds, de kinderen slapen eindelyk:"bates motel" - seizoen drie, aflevering één... 
    morgane vander linden zonet (elf uur savonds) haar basgitaar komen afleveren, dewelken-ik te vrydag naar cc bree breng (zelf komt morgane vrydag iets later toe, met het openbaar vervoer...)
    subiet, rond den twaalven, komt jowan petit tegen my schaken. hyzelf zich dan op de terugweg wetende van een serieuze dosis zaalvoetbal, is wel zeker dat hy snel schaakmat zal staan ("schaakmat" komt van twee perzische woorden:"sjah" en "mat", en die willen zeggen "koning" en "dood".)
   als hy er daarna vandoor is, zal ik nog even moeten zien voort te pezen op die shakespeare-lezing van morgen. omdat ik daar niet wil staan stotteren. hoewel ik er in de grond toch wel ongeveer klaar voor ben...
    nu hou ik het dus kort, doordat ik, in afwachting van de jowan, nog éven, desnoods één blad, wil lezen in een boek van alex hahn...
    x


afterLink

te vrydag in cc bree !!

woensdagbunnie

foto van Trijn Janssens.lady angelina

prent vd week

Afbeeldingsresultaat voor etching ghost ship

Er is een fout opgetreden in dit gadget