zondag 17 december 2017

zondagbunnie

luv

prent vd week

(c) ralph goings

waar was je te zaterdag

smiddags in de renault-garage op de noorderlaan,
in principe om te informeren naar een nieve wagens, maar in praktische doortastendheid meteen integraal zo'n wagen aangekocht.
ik ben zo weinig met wagens behept, dat ik jullie nu doodleuk niet eens kan melden over welk merk het gaat... dit vind ik nu zelf ook wel een tikkeltje krankzinnig.
     wél weet ik erg goed de reële consequentie; iedere maand een extra 240 euro's om telkens weêr te zien neêr te tellen. - but okay, het betrof een superdeal, een reductie van 7000 euro plus die vorige, kapotte renault kreeg nog een premie van 2000 euro... een betere deal zat er niet in.
als je gaat leasen, wordt op het eind van de rit iedere krasje je aangerekend, da's met een gezin met kleuters ondenkbaar. de kleur is vlammend rood - alleen maar omdat dan volgende week reeds kunnen ryden, in plaats van binnen twee weken pas...

by nader inzien is deze photo ongelooflyk; je ziet myn hele lichaam weêrspiegeld in die auto... maar ontzettend groot bovendien... kei-raar...

evening

sherlock-holmes lezing samen met jean-paul van bendeghem voor een verzameling artsen in dilsen-stokkem...

jean-paul miste zyn laatste trein in genk. "ik zal je wel een lift naar gent geven..." (dilsen-gent en dan voor myzelf nog eens gent-antwerpen...) ziehier, evenwel: we passeerden berchem exact twee minuten voor dààr de laatste trein naar gent vertrok.

-end


afterLink

nadien kregen we zeer goed te eten...

zaterdag 16 december 2017

vrydagbunnie


prent vd week

de moeder van mary shelley schreef een kinderboek,
voor én over het kind van wie ze in verwachting was,
zynde dus mary shelley
(al had die moeder gedacht dat ze een jongen ging krygen...)

dit boek werd geïllustreerd door de legendarische (c) william blake,- zie hier links, een illustratie by een van die verhalen.

mary shelley las dit boek als kind, uiteraard,
en inderdaad zie je hier een soort imprint van de latere frankenstein-iconografie...

(dwz het zeer grote monster dat toeziet op het morbide onheil dat het heeft aangericht...)

waar was je te vrydag

langs by het rendier in permeke,
voor het opnemen van drie annonce-filmpjes;

voor
-de nacht van permeke, 6 januari 2018
-een lezing over frankenstein, 18 januari 2018
-pinguins kunnen toch wel vliegen, 8 februari 2018

state of being, 16 december 2017

de stand van zaken, verspreid over acht axioma's;

1. snachts laat ik die twee vogeltjes, zogenaamde rystvogeltjes, los in de machine-kamer. een halfuurtje fladderen ze in de rondte, maar daarna zetten ze zich voor de rest van de avond op een horizontaal gedrapeerde lange kabel. op het internet vond ik meerdere sites waar het af en toe loslaten van dit gevogelte, werd aangeraden. een zeer aangenaam gezelschap, en als ze over je hoofd heen vliegen ook echt avontuurlyk. (die konynen in huis was niet vol te houden, teveel stront maar vooral teveel urine...)

2. normaal ging ik vanavond eindelyk naar die nieve voorstelling van guido belcanto gaan zien, vrienden van me hadden er ook op aangedrongen - maar: uiteindelyk heb ik my door mollie weêr 'ns gegyzeld laten worden. ook wel omdat ik die vervangwagen, die we nu bezigen, zoveel mogelyk op stal wil laten.

3. onze eigenste renault megane is quasi perte total verklaard vandaag. dwz: de kosten aan dat cervola-stuur bedragen, o bloggers, een kleine 3000 euro. wat die bak niet meer waard is, ik er zeer véél meê gereden hebbende, maar ik vooral de eerste twee jaren van myn ry-bewys een brokkenpiloot geweest zynde bovendien. de kinderen en ook luv dan weêr, maken de binnenkant helemaal kapot, met appelsienschillen en sushi en andere walgelykheden, die overal tegenaan kleven.

4. een nieve automobiel - hoe dat? dit soort vraagstukken is van een soort van realisme dat ik totààl niet aankan, goed dat luv bestaat, die heeft al uitgevonden dat we vermoedelyk best kunnen leasen. dan hebben we geen basiskapitaal nodig, alleen wel nog harder trappen iedere maand... die lat hoger en hoger, de stress almaar heftiger - maar myn gedichten ook almaar mooier!!

5. snachts weêr voort-arbeiden aan de frankenstein-lezing. bly dat ik daar eindelyk actief meê bezig kan zyn. er zyn drie hapstukken: het leven van mary shelley; de inhoud van het boek; de triljarden verfilmingen en interpretaties. dat laatste kan ik kort houden maar die andere stuff is té erg, dat blyft zich vertakken... wat moet je vertellen over polidori, de auteur van de oer-versie van dracula, tevens de lyfarts van lord byron, die ongewild de schoonbroêr was van mary shelley...

6. toen ik ziek was, ben ik gestopt met cola-drinken - en nu ik genezen ben, slaag ik erin, blykbaar toch, om die onthouding gewoonweg voort te zetten. applaus. want da's een zeer goeie zaak. ik ben terug by de thee-fetisj gekomen...

7. lectuur: twee niebe tex willers. ik ben die reeks beginnen lezen van "heel goed getekend", naar "alsmaar zwakker getekend", en nu zit ik wel by een zeer dunne spoeling aanbeland; desalniettemin nog steeds zeer fyn; lekker zwart-wit, lekker 200 bladzyden, lekker cowboy. voorts een mickey-mouse-boek van loisel, geheel in de nostalgische disney-styl (zie prent hieronder). plus: dat té minutieuze prince-naslagwerk is vandaag aangekomen, van duane tudahl. iédere halve scheet die prince heeft gelaten tussen 1982 en 1984 wordt uiterst gedetailleerd in kaart gebracht - zo moet het!!! (normaal zou ik dit niet meer aankunnen, maar door die prince-lezingen toch weêr wel; ik moet altyd net iets méér weten dan de hevigste fans in de zaal.)(daar slaag ik niet in hoor. aan dat meisje in vugt vroeg ik: hoe vaak heb jy prince dan zien optreden? ze antwoordde: tja, in 1990 alleen al 52 keren...)

8. aftellen naar de kerst is altyd fyn - tenminste: als je, zoals kik, zeer fyne familie hebt, en als je je, ook zoals kik, vanaf midden oktober tegenover God schuldig begint te voelen; maar nu is aftellen naar nievejaar ook toffer dan ooit, vanwege dat vooruitzicht op die unieke, witgeblakderde luxe-villa met overdekt privé-zwembad in de ardennen... als ik dood moet, dan moet ik dood - maar hopelyk dan toch pas nà die vacantie...

9. ger van wulften, van uitgevery extra in amsterdam, belde my vandaag terug - om my mede te delen, dat hy myn in maak zynde dichtbundel graâg wil uitgeven. kan het fyner? met de nieve circus-gedichten ben ik overigens quasi rond (in deze fase; er gaan er later nog vele bykomen.) aanstaande dinsdag doe ik nog eens een zuiver poëzie-optreden, om uit te testen hoe dit van de grond komt...



-end


afterLink

vrijdag 15 december 2017

vrydagbunnies

bunnies in lokeren...

agenda

te zaterdag: holmes-lezing in "la feuille d'or", dilsen...

rip

ik had nooit ooit iéts met hem te maken, kende hem niet en wist eigenlyk zelfs niet eens dat we op facebook vrienden waren. maar precies één maand geleden verscheen, totaal uit het onverwachte dus, dit hier op myn pagina. ontroerende woorden, die ik myn leven lang zal meêdragen;


Marc Van Eeghem Gij zijt zondermeer een sjieken tiep met gevoel voor humor, burgerzin, respect en tonnen empathie !
Wijze man!
Voilà !

prent vd week


waar was je ten donderdag


gegigd in "café napoleon", de ideale schoonzoon...

ging zeer vlotjes, goed gelachen, my goed geamuseerd - al was er byzonder weinig volk, deze tafel hier was exact de helft van het publiek...

de cafébaas, geert matthys...




tydens de pauze, zitten chillen in de auto. vreemd, om niet te zeggen visionair, dat ik deze photo nam, dwz van dit stuur; want twee uurs later, wanneer ik wil wegryden, draait dit stuur ineens niet meer. ik ryd naar achteren - maar: ik kan geen bocht maken. het stuur knelt. dashboard zegt: defect stuursysteem. ga onmiddellyk naar de gevangenis. ga niet langs start. u ontvangt geen startgeld.
    touring gebeld, die waren na korte tyd ter plaatse. diagnose: servostuur acuut kapot. algoed, lezers, dat dit niet gebeurd is in het midden van een levensgevaarlyke speldbocht met vlotte snelheid in alle drukte!!!!!




"joeri", heette de vriendelyke mens van touring, die my in lokeren kwam ophalen.

wagen opladen, in temse afzetten. in temse een vervangwagen.

alles by mekaâr maar een anderhalf uur tyd verloren - niet eens echt verloren, want al wachtende op deze mens, kon ik repeteren op myn nieve gedichten.

balans: naar schatting 800 euro gaat dat worden, voor de herstelling. dit als kerstcadeau bovenop de gebruikelyke euro-stress van december.

voorts is het juist, moet gezegd, een ongelooflyke zegen, hoe goed dit alles geregeld is; daarjuist nog in panne in het midden van nowhere, nu reeds met een spaghetti hier voor my op de salontafel weêr thuis. ik raad iedereen een abonnement by touring aan, mét vervangwagen.

ik was aldoor kalm en rustig en niet echt ongelukkig. het noodlot sloeg pas toe nà de valreep; ik was reeds thuis, ik dacht: ik zet die vervangwagen in de garage, voor alle zekerheid. by het achteruitryden, zit ik overdreven dicht op de linkerkant van de poort-opening. en dan opeens een raar geluid; watte?? wa??-

de laag by de gronds niet zichtbare tuinslang-windel aangereden. het achteruitkykspiegeltje schuurt tegelyk tegen de poort aan - gelukkig: geen schade!!

middenin het manoeuvre uitstappen: die tuinslang-windel is, by naêr inzien, te breed om op te tillen over te wagen heen. dat objct zit klem. gelukkig geen krassen. maar ik kan niet verder achteruit zonder tegen het ding aan te schuren. dus: terug naar buiten ryden. voor alle zekerheid de spiegels intrekken. en dan: wanneer ik optenief de garage in wil, in een betere positie, lukt het my gewoon niet meer om de elektronisch gedreven spiegels terug uit te klappen. dus: toch maar niét in de garage gezet. gewoon voor de voordeur gaan staan. ik ben een DEBIEL. ik ben een LOSER.

-end


afterLink .

moving bunnie

donderdag 14 december 2017

donderdagbunnie

naima albidiouni was vandaag jarig

prent vd week

(c) ralph goings...

inderdaad een schildery dus he, niet een photo...

alternatieve feiten


1. het duitse woord voor "veel eten omdat je je niet goed voelt", is:"kummerspeck".

2. the beatles weigerden op te treden voor een gesegregeerd publiek. in 1964 gingen ze dan ook weg van een optreden in jacksonville.

3. je kan niet zeggen dat één mensenjaar gelyk is aan zeven hondenjaren. omdat honden niet parallel aan mensen oud worden. ze worden eerst heel snel oud, maar daarna heel erg traag. een hond van één jaar stemt overeen met een mens van vyftien jaar. maar later stemt een hondenjaar overeen met vier mensenjaren.

4. het dragen van een rode kleur, maakt je meer attractief voor de tegengestelde sekse.

5. veelvuldig faceboogebruik is slecht voor de mentale gezondheid. hoe meer men facebookt, hoe meer onvrede men over zichzelf gewaarwordt. ook fysiek is het niet goed.

6. in een gemiddeld publiek zwembad zit tachtig liter urine.

7. jongetjesdolfynen geven aan meisjesdolfynen soms een cadeautje, namelyk een zorgvuldig uitgekozen spons.


uit het schriftje






1. het soort boeken genaamd "van altamira tot heden". (kwam tot myn hardop lachen voor in het stuk "een samenzwering van idioten," jeroen olyslaegers...)

2. toffe manier om je publiek aan te spreken:"jullie zien er eigenlyk allemaal uit de echt gescheiden vrygezellen uit..."

3. voorby de wand des verbitterings kom je opeens terecht in een soort geluidloze zone, gravitatie-loos ook. er is geen arena meer, geen stryd meer.

4. in milleghem wist iemand my te zeggen, dat vrywel alle piloten van een F16, chronisch last hebben van aambeien. dit doet ferm afbreuk aan hun heroïsche aura, toch...

5. iedereen zegt dat de beste beenhouwer van antwerpen de "amic" is, waar je driedaagse of wekelykse of twee-wekelykse vleespakketten kan afhalen.

6. gevangengenomen i.s.-stryders zouden niet mogen worden gedood, maar moeten worden ingeschakeld om stationspoetsdiensten te vervangen op ogenblikken wanneer er voor de trein een zelfmoordenaar is gesprongen. heden zyn het effectief gewone burgermensen die dit moeten aanpakken, die de sporen weêr proper moeten maken, dat is toch een totale schande.

7. acteurs die meêspelen in semi-geanimeerde kinderfilms, zoals de smurfen of garfield, zyn altyd heel erg. hugh bonville in "paddington" is daar een goeie uitzondering op, echt iemand met inleving (zie photo hieronder.)

8. pano, aflevering over coke in antwerpen - ik wilde wel kyken, maar er wordt dus aldoor zo'n verdraaide stemmetjes ingezet, daar kan ik geen halve minuut tegen.



-end


afterLink

woensdag 13 december 2017

woendagbunnies

vandaag myn afspraak gemist
met het rendier (midden);
wegens sneeuwval die niet hevig was maar wel zeer nat;
dwz ik zou als het ware door de regen hebben moeten fietsen...

prent vd week


waar was je ten dinsdag

alweêr een momentum van huiselyke vrede;

dwz:
-geen schreeuwende televisie
-geen onmogelyke eisen
maar wel voornamelyke op zichzelf gerichte bedryvigheid...


rocco james conan
goes starwars-lego...

terwyl de kinderen op school zaten, moest luv de kleurige kleine vink die ze daags tevoren gered hadden uit de sneeuw, weêr loslaten;

het verdriet dat vooral mollie hierover zou overrompelen by het thuiskomen, leek my té groot (zou in praktyk inderdaad ook zo blyken, wenend kwam ze binnen); daarom achter luv haar rug twee deze ryst-vogeltjes gaan halen...

frankensteinia

het authentieke kasteel genaamd "frankenstein", waar in de 16e eeuw effectief een alchemist bezig was, de doden op te graven om ze weêr tot leven te wekken...

mary shelley is hier nooit geweest, maar ze heeft het kasteel wel van in de verte op de heuvel zien staan, toen ze met een bootje de ryn bevoer...

"frankenstein" werd geschreven in de beruchte "villa diodati" aan het meer van genève, maar mary shelley woonde daar niet - alleen byron en zyn lyfarts polidori woonden daar.

de shelleys verbleven in dit huis hier - heb net de papieren opgeborgen waarop de naam van dat huis staat...

-end


afterLink

dinsdag 12 december 2017

dinsdagbunnie

sheila e. is vandaag jarig...
mooi zestig weêral...

prent vd week

(c) mollie

we waren aan het sleeën. ik vond een vogel van vyf en we moesten hem naar huis nemen en we noemden hem snater en hy was ziek aan zyn vleugel.

waar was je te maandag

de repetitie aan de musical ging niet door, wegens "code oranje".

de sneeuwpret voor de kindjes dan weêr wél, voor het eerst in hun leven werkelyk sleeën en zo...

state of being, 12 december 2017


wat een heerlyke dagen van geborgenheid. "winter kept us warm, covering earth in forgetful snow." martinus wolf kon er niet meê lachen dat, ter elfder ure, onze repetitie werd afgelast (wegens code oranje op de banen); feitelyk had ik de boel juist afgeblazen om hém een plezier te doen, woonachtig als hy is in het abstract verafgelegen lanaken - doch nu bleek, lezers, dat hy zich daags tevoren reeds naar onze grootstad had begeven, speciaal voor het gebeuren...
    zelf dus in huis gebleven, aldoor op myn sokken en in myn kamerjas (waarvan de zakken loshangen...) met luv naar "the crown" zien, aflevering vier - de eerste dag in twee weken is dit, dat er effenaf niemand van ons ziek is, en de kinderen dus naar school zyn.
    savonds, naar dit reeds szomers was gepland in myn agenda, beginnen te werken aan myn frankenstein-lezing; het "zich inlezen" is nu achter de rug, zaak is heden om al die onderlynde informatie nu naar één hand-out te zien over te brengen. de moeilykheid is natuurlyk vooral deze: dat je veel tevéél informatie hebt!!... er is op zo'n lezing, in feite, alleen maar tyd voor de basis-gegevens, en die vindt iedereen terug op wikipedia; maar dàt moet je dus toch nét zien te overstygen, met meer unieke faits divers...
    byvoorbeeld: william godwin, de pa van mary shelley, auteur van frankenstein, werd helemaal gek van angst en leêgte toen, totaal onverwacht, zyn dochter ervandoor ging, door percy shelley geschaakt (ze staken het kanaal over, na één onnozel afscheidsbriefje; én ze namen ook haar zus meê...)- maar: datzelfde weekend pleegde ook godwins lievelings-leerling ineens zelfmoord, én datzelfde weekend liep ook zyn eigenste, achtjarige zoontje van huis, om drie dagen lang spoorloos te blyven...
    die vink die we van de vriesdood gered hebben (nu daarover), is ny naêr inzien een zeer fyn evenement... toen kikzelf nog een kind was, lukte het nooit om in de winter vogels te redden; die gingen na één uur dan dood in je kartonnen doos, niet zonder het achterlaten van een enige droeve strontjes op de vloer; maar anno 2017 gaat dit blykbaar anders, de buren zyn een prachtige, grote, romantische vogelkooi komen brengen, en nu vannacht, na enige uren van recuperatie, zit die vogel hier sprookjesachtig op zyn takje mooie kleuren te hebben en graantjes te vreten...
    rocco james conan wilde de vogel een andere naam geven dan mollie, en daarom heeft hy nu gelyk een voornaam én een achternaam (ben spytig genoeg vergeten dewelke dan wel...)
    okay...

-end


afterLink

maandag 11 december 2017

maandagbunnie

margaret windsor

de derde aflevering van het tweede seizoen van "the crown"

gaat integraal over de genese van dit ophefmakende verjaardagsportret...

prent vd week


agenda dees week

te maandag, in de namiddag: repeteren met belcanto & co...

ten donderdag:"de ideale schoonzoon" live in een woonkamer lokeren. in principe privé maar mits een mail naar vitalski3@gmail.com misschien toch twee mensen inloodsbaar...

te zaterdag:"sherlock-lezing" met enkel jeanpaul van bendeghem en kik, la feuille d'or, dilsen...



en dat zyn dan de laatste gigs van 2017...

addendum

bovenstaande photo
werd gemaakt door antony armstrong...


gedurende de photosessie werden de prinses en hy een koppel...

al rondsurfend moet ik zeggen dat die man fenomenale photo's heeft gemaakt...

waar was je te zondag

"een samenzwering van idioten," van madame fortuna, dernière...
links tony argil...
mooi stuk...

column streekkrant editie antwerpen

ANTWERPSE BOLLETJES

Voor sommigen is dit misschien schrikken, maar het moést ervan komen: sinds kort heeft het Antwerpse Havenbedrijf officieel een “bolletjesmanager” in dienst. En die betrekking, een fulltime job, heeft dus niéts te maken met de organisatie van onze jaarlijkse Bollekesfeesten. Hoewel de stad ook voor de Bollekesfeesten wel een fulltime impresario zou kunnen gebruiken. Vanaf de eerste editie, nu exact tien jaar geleden, trekt dit festijn, ter promotie van alle soorten Antwerpse streekproducten, meer dan 100.000 bezoekers naar onze Metropool. 

Maar neen, dus; onze nieuwe “bolletjesmanager” doet iets anders. Hij werd in het leven geroepen om de strijd aan te binden tegen de miljoenen korreltjes, ofte “pellets”, die ieder jaar via de haven terechtkomen in de Schelde en in de Noordzee. Die pellets vormen de basis voor allerhande kunststoffen, en de chemische bedrijven in onze haven maken er jaarlijks ontelbare tonnen van. Alleen al bij het overladen, gaan er gigantisch veel van die bolletjes verloren. Die komen dan terecht in onze riolen en in ons water. De catastrofe is onoverzienbaar, want die bolletjes zijn als huisbazinnen: ze kunnen niet kapot. Dus ze bedreigen het milieu, maar bovendien kunnen ze via vis, schaal- en schelpdieren zelfs in onze eigen maag terechtkomen.

Zoals de ring van Polycrates, uit het oud-Griekse verhaal. Een koning krijgt te horen dat een bepaalde ring hem ongeluk gaat brengen, dus prompt draagt hij een visser op, om deze ring diep in de zee te gaan weggooien. Enige jaren later krijgt onze held een heerlijke zeebaars-schotel geserveerd - helaas: bij aansnijding van de maag van die zeebaars blijkt, dat die ring dus terug op zijn eetbord ligt! En meteen diezelfde middag nog, sterven zijn kinderen en stort zijn paleis helemaal in.

Zo erg hoeft het niet te worden, maar alleszins zou ikzelf niet van plek willen verwisselen met die bolletjesmanager. Toen ik nog een prille, onstuimige tiener was, kreeg ik voor mijn verjaardag wel eens zo'n grote, witte zitzak cadeau, die integraal met van die isomo-bolletjes was gevuld. Wat later werd ik op die zitpoef ontmaagd, maar niet zonder dat er een aanzienlijke scheur kwam in het textiel. Nog jarenlang heeft mijn moeder geklaagd over die plakkerige, elektrostatische bolletjes, die telkens opnieuw opdoken in haar wasmanden, maar ook in de gordijnen, in de auto, in de brooddoos van mijn vader. Inderdaad, zo verzuchten wij heden: hadden wij toén al maar de beschikking over zo’n bolletjesmanager!

   

column streekkrant editie kempen

DA VINCI

Crowdfunding is hip, en terecht. De rijkste acht mensen van de wereldbol hebben evenveel geld als integraal de armste helft van de hele wereldbevolking. Of anders geformuleerd: als de familie Rockefeller al zijn geld bij elkaar zou leggen om uit te delen aan de hele mensheid, dan zou ieder individu op aard, inclusief babies en mensen die op sterven liggen, daar 40.000 rijker van worden. Dus waarom niet aan die onoverzienbare mensenzee een oproep lanceren, om een béétje geld over te maken, liefst voor een creatief doel?

Peter Snijder uit Noorderwijk, Herentals, is deze week een crowdfunding gestart voor een lichtinstallatie die hij wil maken. De man is wereldberoemd, maar valt met zijn producties vaak tussen wal en schip; als hij wil exposeren tussen gewone kunstenaars, moet hij een apart, donker hoekje hebben, maar op festivals, waar wel meer lichtkunstenaars actief zijn, ogen de meeste van zijn werken misschien nét iets te klein. Ook de weggeefwinkel van Tessenderlo, bij wijze van voorbeeld, is korte tijd geleden een crowdfunding opgestart. De organisatie specialiseert zich erin om minderbedeelden voort te helpen met weggegeven spullen, maar de club telt inmiddels mooi 4000 leden, en daardoor is er plaatsgebrek ontstaan. Ze moeten dus nieuwe ruimte kunnen huren. Bovendien willen ze de armsten van dagen ook al eens iets niet-materieels aanbieden, zoals een uitstapje naar de dierentuin, een kerstfeest, en wat dies meer zij.


Ja, dat zijn allebei zeer goede eindbestemmingen voor ons geld, maar wie in deze donkere Kerstdagen met nadruk zijn vrome aard wat kracht wil bijzetten, zou er ook aan kunnen denken om eens een aalmoes te storten op het rekeningnummer van de Abdij van Tongerlo. Deze abdij is de trotse bezitter van wat officieel moet worden aangeduid als hét allermeest waardevolle renaissance-kunstwerk dat België rijk is: een oeroude kopie van “Het Laatste Avondmaal” - minstens 20 procent van deze kopie werd vervaardigd door Leonardo Da Vinci zelf. En die Da Vinci, dat weten jullie, was niet de eerste de beste. Hij was links- en rechtshandig tegelijk, en schrééf soms ook met twee handen tegelijk, om zo dan meteen ook een kopie te hebben van zijn belangrijkste documenten. Nu, na het een half millennium bij deze Kempische Norbertijnen te hebben uitgezongen, is het Avondmaal dringend aan restauratie toe. En daar is geld voor nodig. Dus ga er eens langs, ga er kaas en wijn consumeren - en doe er een katholieke duit in het zakje!

-end

afterLink

zondag 10 december 2017

zondagbunnies

bunnies op de viaduct dam

prent vd week


Er is een fout opgetreden in dit gadget