woensdag 31 mei 2017

donderdagbunnie

barbara rottiers bervoets

prent vd week

(c) charles custer

massacre at bighorn, montana

state of being, 1 juni 2017



goddelyke zomerdagen in ons fantastische huis... boven, op het terras, thee-drinkend neêrliggend op een te korte, houten bank, voort-lezend in die oneindige shelley-biographie, en onderwyl daarbeneên, in de tuin, de kinderen met een waterspuit horen spelen... het onkruid is kleurryk, de passerende treinen in de verte rammelen vrolyk, zelfs de konynen lachen hardop.
    sochtends in bed twee uurs kunnen voort-schryven aan die musical, en snachts zelfs drie uurs; dwz vyf uurs in het totaal, da's voldoende... 
    maar: ik lieg eigenlyk; smorgens was ik slechts één uur aan de slag - dat hadden er twee moéten zyn.
    morgen om elf uur werk-vergadering met marcel vanthilt en lucas van den eynde - da's tamelyk vroeg opstaan, maar: gelukkig moet ik de deur niet uit, ze komen zelf naar hier. het huis aan de kant zetten - zal niet lukken....
    volgende week, van woensdag tot vrydag, op reis naar wissant... wisten jullie dat al? volgend schooljaar verhuist myn geniale dochter van de kleuters naar de lagere school; dwz: dit is de àllerlaatste keer in dertien jaar (want: rocco james conan volgt één jaar later), dat we in de maand juni nog weg kunnen.
    rocco james conan, die nog maar vier is, zei dit onlangs helemaal zelf; hy kwam thuis, legde zyn boekentas op tafel, en zei met een piepende zucht:"school, naar huis, slapen... school, naar huis, slapen... school, naar huis, slapen..."
    té erg...
    voor myzelf is het juist goed. schryven is een stiel en optreden is dat zéker, en iedere stiel vaart wel by een zo strak mogelyke regelmaat... chaos is deprimerend... in het gelid!!...

-end

afterLink

woensdagbunnie

marlies demunck

met een derde kleine daar opeens verborgen, "sicilië" geheten


ze heeft het erg druk, maar bezoekt deze weblog toch steeds nog dagelyks...

erg schattige baby...

prent vd week

(c) james pollard

agenda dees week

nog vergeten te zeggen; te zaterdag gaat in première het stuk dat ik schreef over wortel kolonie, evenwel gespeeld door lucas van den eynde en marcel vanthilt. in wortel kolonie. alle voorstellingen uitverkocht...

de voorbye dinsdag

van school halen...

state of being, 31 mei 2017



smiddags, voordat ik de kinderen ging halen, ging het schryven erg goed; maar snachts, nadat myn gezin was gaan slapen, bleek het, om my in die schryf-handeling weêr "in" te heisen, een pak moeilyker; zelfs in die mate, dat ik my plotsklaps en met erg veel scherpte weêr het gevoelen moest indenken, van het begeren naar een cigaret. de cigaret zoals die van herman de coninck; links van je typmachine iets om van te drinken, rechts het rookgerief; om dit te inhaleren, teneinde het denken te bevorderen; inhaleren om je naar dat schryfwerk toe te zuigen. de cigaret ook, zoals die van serge gainsbourgh, live in het zenith in parys in 1988: één zinnetje poëzie declameren, en dan één stevige trek van die cigaret; nog eens één enkel zinnetje geniale poëzie, en nog eens die cigaret; en alzo die gehele nacht door... naar dit welbewust zyn credo was: de dichter, zo sprak hy, moet op de bodem van de stedelyke kanker naar omhoog spuwen, gepekeld door vuilnis en drank en nicotine...
    myn eigenste thee-drink ritueel aan de schryftafel is opgebruikt, ik denk wegens teveel moeten plassen daarvan; nu heb ik de fetisj van de experimentele frisdranken; appletiser, tao kiwi, holinger cola...

nachtelyke telephoon van myn vriend c.m.n., die nu twintig jaar druk bezig is met afkicken van sneeuwballen. "ik dacht ik ga me eindelyk iets gunnen, ik heb net genoeg geld voor een callgirl, ik ga die bellen, dan ga ik wel niét op reis deze zomer!" dus hy belde naar die callgirl; maar dan, precies wanneer die naar hem onderweg is, komt hy tot het inzicht dat hy zyn geld en zyn portefeuille totaal en definitief kwyt is, en dus écht niet meer in zyn bezit heeft. hoe dit afgelopen is, weet ik niet: hy belde me nog terwyl hy bezig was om, gebukt onder vele angsten, die callgirl aan het opwachten was, zelfs al gestopt zynde met naar dat geld nog te zoeken...

boudewijn van houtem zei wel eens:"ik wil geen kinderen, want met kinderen in huis word je constant aan je eigen verleden herinnerd, en daar heb ik geen zin in." mensen mét kinderen willen de opinies van mensen zonder kinderen graag betuttelen - maar hoe erg gelyk had die man!
    al is het vreemde: met die kleuters in huis, herinner in my wel zeer veel van myn eigen kleutertyd - doch byna obsessief word ik de voorbye weken belaagd aan reminiscenties uit myn tienerjaren; aan de gedichten en de verhalen die ik toén schreef. ik was een jaar of vyftien en ik las een interview met een neêrlandse schryfster (weet helaas niet meer wie dan wel precies): zy bewierookte de "genadeloze kracht van het bewustzyn van een tiener," alsook "de weêrgaloze scherpte van de zintuigen van een tiener," byzonderlyk om zich naderhand te bekreunen over, later in het leven, onvermydelyk het verlies daarvan. toén, zelf tiener zynde, veerden-ik van weêrzin overeind: ga ik die kracht en die scherpte dan verliezen????- het leek my onvoorstelbaar.
    maar natuurlyk is het gebeurd, erger nog dan gevreesd. 

-end


afterLink .

wie zei daar eens dat guido geen potten meer brak by onze noorderburen?



dinsdag 30 mei 2017

dinsdagbunnie

het rendier charlotte nyssens in de bibliotheek

nu vrydag in premiere met tuti fratelli
in een uitverkochte elisabethzaal

prent vd week

the funeral of shelley,
(c) Louis Edouard Fournier

°1889, dus zeer lang na de feiten

state of being, 30 mei 2017





overdag allerlei financiën geregeld. mensen die nog geld van me moesten, hebben dat vandaag veelal gekregen. daar ook een hoop telephoons voor gedaan.
    vervolgens quasi in zwembroek naar de bibliotheek gefietst, dringend boeken inleveren. één boek was ik kwyt - maar: dit verlies liet zich niet melden, doordat alle computers in het huis waren kapot waren. wat nu? er morgen voor teruggaan, zien ik niet zitten.
    tussendoor aldoor, van smorgens tot snachts, zeer aandachtig lezen in de byssche shelley-biographie van richard holmes; dit fantastische boek is my algeheel in zich aan het opzuigen... snachts op het voorts nooit in bruik zynde dubbelbed van rocco james conan, overdag op een door kussens bedolven, wel net iets te korte, doch verder best mooi te noemen houteren ligbank op het terras...
    savonds by m'n broêr serge binnengewipt om die z'n filmprojector te lenen. weêr thuisgekomen, heb ik met die projector twee of drie minuten naar een film zitten kyken: "alien - convenant"; zag er geniaal uit; maar: geen goeie resolutie, en overigens ook geen tyd...
    snachts namelyk goed voortgewerkt aan de musical voor guido. zynde de hoofdmoot voor de aanstaande maand juni.
    behoorlyk goed indonesisch gegeten, in die nieve zaak in de lange beeldekesstraat...



800 bladzyden lang in een roetsjbaan...

reklaâm


myn vader heeft een zeer mediatief verantwoord essaybundel gepubliceerd over religieus leven zonder religie;

ziehier;

http://robertbaekenschrijver.blogspot.be/2014/09/wijkende-verten-10-essays.html

-end


afterLink

lang geleden...

maandag 29 mei 2017

maandagbunnie

de onvergelykelyke marijs boulogne

prent vd week

(c) mollie

agenda dees week

te vrydag doe ik een prince-lezing in een woonkamer in beveren. hoewel dat dus slechts een woonkamer betreft, geldt hier toch het idioom "uitverkocht"; slechts één persoon zou misschien wél nog binnen kunnen, mail dan vitalski3@gmail.com

oldschool

myn broêr serge op zyn zeventiende...

waar was je te zondag

met tony argil en vic mees byna klaar voor de special rond worstelen en catch


in gesprek met catch-wereld-kampioen bon mychiels

an nelissen
erik kerremans

an nelissen kom ik nu toch al 20 jaar één keer per jaar tegen; en per keer groeit myn innige waardering voor haar

onderschat / overschat



onderschat: het kortverhaal

overschat: tyrion lannister

naar waarde geschat: public image limited

alternatieve feiten



de naam "canarische eilanden", wil letterlyk zeggen "honden-eilanden", van het latyn "canariae insulae"; volgens sommigen omdat er vroeger op dat eiland veel grote honden zouden hebben rondgelopen, volgens anderen omdat er daar vroeger veel zeehonden zouden hebben vertoefd.

de kanarie-vogel dankt zyn naam aan deze eilanden, doordat 'ie daar veel voorkwam. een "kanarie-vogel" wil eigenlyk zeggen een "honden-vogel". 

in groot-brittannië waait het harder dan in belgië.

wandelen is minder vermoeiend dan stilstaan, omdat je bij het wandelen wel harder werkt, maar deze werkzaamheid beter over je spieren verdeeld is. plus door te wandelen heb je een betere bloedsomloop dan wanneer je stilstaat.

waarom draagt een kamikaze-piloot toch een helm?

er staat één (zeer klein) beeldhouwwerk op de maan. dit beeldje werd gemaakt door paul van hoeydonck (zie: photo...)

state of being, 29 mei 2017


van midden november tot vandaag quasi onafgebroken staan optreden, erg vaak dan nog met gigs die byzonder veel voorbereiding vergden (eenmalige lezingen, eenmalige presentaties); vanaf heden, 29 mei, en eind september heb ik praktisch geen enkel optreden meer in het vooruitzicht (ja, exact tien optredens, over 116 dagen verspreid; dus gemiddeld één keer om die twaalf dagen de deur savonds uit...) maar gelukkig heb ik wel dringende schryf-opdrachten voor de boeg, die ik dan kan meênemen naar wissant of als het meêzit naar de canarische eilanden...
    pas op: hier savonds de kinderen in bed steken, is harder werken dan gaan optreden!

De Bezoeker





er komt iemand rond negen uur savonds in jouw woonkamer naar binnen gewandeld. had je de voordeur dan laten opstaan? neen, toch niet dat je wist...
    "luister," zegt hy. "ben jy de man die zus of zo heet?"
    "eh - ja, dat... dat ben ik, ja..."
    "luister - ik behoor tot een uiterst, maar dan ook werkelyk uiterst criminele, uiterst gewelddadige bende. en vanmorgen in rotterdam hebben we een uitgebreide vergadering gehad - over jou specifiek."
    "echt?"
    "een uur lang zyn we met ongeveer twintig bende-leden aan het bekyken geweest wat alle mogelyke manieren zouden zyn om jou extreem veel pyn te doen. dat wil zeggen: om jou pyn te doen, maar ook om die twee of drie mensen pyn te doen, die jou het àllermeest genegen zyn."
    je komt op het idee om de radio eventjes uit te zetten, maar je krygt daar de kans niet toe, want hy spreekt eenvoudigweg voort. "we zyn op ideeën gekomen om dingen te doen - met jou, maar eerst met de jouwen... dingen die jy je, op dit moment, niet eens kan indenken,- dingen waar in principe geen woorden voor zyn."
    "dan... dan bel ik toch de politie..."
    eerst, toen hy pas binnenkwam, zag hy er gewoon uit; inmiddels geniet hy de uitstraling van een totale satan, tot àlles in staat,- àlles.
    "dat klopt," zo raadt hy jouw gedachten.
    je vraagt hem wat hy dan van je wil.
    "we zullen jou toch wél met rust laten, maar dan op één enkele voorwaarde - dus: dat valt meê, toch? er is niks aan de hand, je leven gaat weêr zyn aardige gewone gangetje - àls je tussen vandaag en twee maanden, volledig uit dit huis zal zyn verdwenen. je mag gaan waar je wil, en doen wat je wil, maar je moet binnen de twee maanden totààl en voor altyd uit dit huis weg zyn."
    de man kykt nog eventjes gezellig in de rondte, en wandelt weêr naar buiten.

-end


afterLink

zondag 28 mei 2017

zondagbunnie

yasmine sclep...

agenda

trotseer de hitte, kom vanmiddag (zondag) naar het oud badhuis voor onze special rond de geschiedenis van het worstelen!!...

begint om 14u...

oldschool

don vitalski als twaalfjarige, met links broêr jeroen, en rechts de illustere charles jarvis...

de voorbye zaterdag

ondanks de schroeiende hitte kwamen vanmiddag geert vanbever, martinus wolf, sonia antonisen en dean cole hier repeteren,  voor de interludia op de worstel-special morgen...

avond

op naar diepenbeek voor een woonkamer-optreden...


opnief op de valreep beslist om niet "de schoonzoon" maar wel "pinguins" te spelen...

anneleen roex

yasmine met haar dochter en haar zus

-end


afterLink .

zaterdag 27 mei 2017

zaterdagbunnies


prent vd week

hugo boettinger

waar was je te vrydag


as good as it gets

alternatieve feiten




1. in het magazine "quest" lees ik hier, dat het opeten van overgeefsel in principe niet ziekmakend is. dit wil ik ten stelligste bekampen. als acteur van "circus bulderdrang" moest ik eens, inderhaast, backstage, de valse baard opzetten die een ander acteur zonet gedragen had (het betrof een vaudeville), maar die acteur (geert beullens) had inmiddels, on stage, in die baard overgegeven (hy had ziek staan optreden); enkel maar door de geur van dit overgeefsel, stond ik meteen daarop ook zélf over te geven - evenééns on stage.
    ook voor het publiek was dit een zeer vreemd gebeuren...

2. by onderzoekingen rond anti-braakmiddelen, kunnen tests alleen worden uitgevoerd op katten en honden, doordat alleen katten en honden overgeven zoals mensen.

3. het oor van een grote volwassen olifant weegt evenveel als een mens.

4. als dierenrechten-organisaties berekeningen maken omtrent de aantallen van dieren waarop medische tests zyn uitgevoerd, dan wordt er, in die cyfers, abstractie gemaakt van de aantallen fruitvliegjes. dwz fruitvliegjes tellen gewoon niet meê.

state of being, 27 mei 2017



daarstraks, rond tien uur savonds, wist ik my fysiek zo erg afgepeigerd, dat, geleidelyk aan, een angstwekkende somberte zich over my neêr begon te zygen. wat te doen, als ik onderhand opeens in een depressie zou belanden? nergens het nut nog van inziend, en achter alles dat zich voordoet, enkel maar het lamentabele aanrekenend?
    en toch moest ik eigenlyk nog werken ook, ja bovendien; met name "de ideale schoonzoon" nog 'ns van onder het stof halen (morgenavond ben ik daarvoor op de baan.) doordat ik, zoals gezegd, my zo zwartgallig wist, scheen deze arbeid me niet eens denkbaar, en werd ik daar enkel nog méér een hypochonder van.
    edoch, welaan: beneên in de machine-kamer toch maar beginnen te rappen, eerst byzonder suf en met weêrzin, doch geleidelyk aan, als een muzikant voor zyn partituur, toch meer begeesterd. nu, o lezers, zyn we een paar uurs verder, en spreekt hier een zeer contente mens tot u. alsof ik vanonder de douche kom.
    ik ben er, kortom, gigantisch bly om dat ik een conferencier ben; als ik dié stiel niet voor my had, als een stoomfluit, dan was ik, in onze zonder muziek zo jammerlyk sterfelyke, inleêge wereld, een vogel voor de kat.  

vrijdag 26 mei 2017

-end


afterLink

gelieve uw scherm te roteren

vrydagbunnie

bunnie op de houtkaai, aalst

prent vd week

door (c) srg

waar was je ten donderdag

na eerst de overvolle garage te hebben opgeruimd, met de family naar de lilse bergen...

zy zitten daar nu (vannacht) nog steeds, zelf zit ik eenzaam thuis...

arrival
met tanja ook

rond vier uur moest ik de kroost verlaten, en rechtstreeks van de lilse bergen naar aalst, voor een comedy-gig...

op een terras aan de dender...

hier live bezig: comedian wouter monden uit utrecht...

heb zelf de voorstelling "pinguïns" gespeeld...

Er is een fout opgetreden in dit gadget