maandag 13 november 2017

iedere dag een gedicht
















DE VROUW MET DRIE BORSTEN


achter onze meest achterlyke barak,
onder een golfplaten dak,
buiten het vizier
van een dorstige kier

tochtig en vochtig
in kouwelyk donker,
daar lonkt er,
onder ouwe korsten,
de vrouw met drie borsten.

zoals die eens aanbeden werd
door o zovele vorsten.
door o zovele verbannenen,
en o zovele geschorsten.

op wie zy voor elk, ook zonder kelk,
haar botermelk vermorste.

haar linkse tepel,
verslaafd aan de lepel
van een slap afhangende man
die het zuigen en verbuigen
niet loslaten kan.

die klost daar nu al hoeveel jaar,
o mammie maal my, mompelt die maar.

haar tepel aan de rechterkant,
die wordt bemand
door een soortement van olifant.

weet die slurpen met z'n slurf,
hoor die slodderen uit d'r turf.

haar adem in de kale bomen
doet van betere tyden dromen.

d'r middelste nippel tenslotte,
die tripel,
die slappe, geknibbelde nippel.

die werd hier op aard,
voor ons bewaard,
voor ons die abrikozentaart -

althans: naar wordt beweerd
voor koffie verkeerd.

voor ons die zonder plons
in d'r spons worden gedrukt.

jy en ik, die zonder een snik
verstikt in d'r lange jurk
dra lurken vergeefs aan d'r smaak van kurk.




Geen opmerkingen:

Er is een fout opgetreden in dit gadget